De ideale bewonerscommissie

De waarheid ligt altijd in het midden, zo ook in de ideale samenstelling van een bewonerscommissie. Dé ideale bewonerscommissie bestaat niet. Een bewonerscommissie is bij voorkeur samengesteld met mensen van verschillende afkomsten, leefstijlen en/of teamrollen. Is de samenstelling van een commissie het enige waar naar gekeken wordt? Vaak wel is mijn ervaring. We komen veel bewonerscommissies tegen tijdens onze werkzaamheden met WijkAdvies en het project EigenWijze buurten. Vaak zie je dat een bewonerscommissie bestaat uit de blanke, oudere bewoners die al tientallen jaren actief zijn in en voor de buurt. Chapeau voor de inzet van deze mensen! Het werven van nieuwe bewoners, van welke afkomst of leefstijl dan ook, verloopt echter moeizaam. De vraag die ik me altijd stel, is of deze groep er wel bij is gebaat dat er nieuwe aanwas komt. Met nieuwe aanwas komen er namelijk ook nieuwe ideeën en nieuwe meningen en dat wordt niet altijd op prijs gesteld. Je mag wel komen en aanwezig zijn, maar het liefst meegaan met de mening van de al bestaande groep.

Ik heb tijdens de oprichting van 30 interculturele bewonersnetwerken in de G4, nu een paar keer meegemaakt dat de bestaande commissie eerst wantrouwend is naar ons toe. Wat komen jullie doen? Dat doen wij toch al jaren? Dat weten wij allemaal al hoor. Na deze fase zijn ze nieuwsgierig hoe wij nieuwe leden werven en hoe wij ze geïnteresseerd krijgen voor de buurt. Als dan blijkt dat we nieuwe mensen hebben gevonden die best willen investeren in de buurt, dan staan ze te trappelen om de nieuwe mensen 'bewonerscommissie minded' te krijgen. In een brainstorm waarin de geïnteresseerden met elkaar kunnen kennis maken liep de kennismaking met de bewonerscommissie direct spaak. De verwijten vlogen over en weer. "WIJ sturen JULLIE wel steeds flyers en oproepen, maar jullie reageren niet. Jullie hebben geen interesse in de buurt", terwijl deze nieuwe mensen hier juist waren om mee te doen met de buurt. Op dat moment vraag ik me wederom af in hoeverre de bewonerscommissie open staat voor nieuwe aanwas. Openstaan in de meest oprechte vorm die er in mijn beleving kan zijn: Verdiep je in de ander, luister eens naar het verhaal achter het gezicht en maak kennis, met puur en oprechte aandacht voor elkaar.

 

Begrijp me goed, ik begrijp de frustratie van de bewonerscommissie. Wat me fascineert in deze is de Waarom? vraag. Hoe komt het toch dat maar weinig mensen zichzelf de vraag durven te stellen waarom het niet lukt om zoals in deze situatie nieuwe mensen aan te trekken? Als de waaromvraag al wordt gesteld, is het mijn ervaring dat de antwoorden vaak buiten zichzelf worden gezocht. "De flyer was niet goed genoeg, de procesbegeleider heeft de mensen niet goed voorbereidt, de accommodatie was te saai", en enzovoort. Zelden zoekt men een antwoordt bij zichzelf. Misschien staan we er als bestaande groep niet open genoeg voor? Misschien houden mensen niet van vergaderen tot diep in de late uurtjes? Interessante vragen die vragen om 'de spiegel' om tot inzichten te komen. Eerst eigen inzicht, dan pas is er ruimte voor verandering is mijn overtuiging. Ach, niet elke bewonerscommissie behoeft verandering. Als je als commissie goed functioneert, waar maak je je dan druk over? Nergens toch?! Dan is dit voor jou op dit moment, in jouw buurt, de ideale bewonerscommissie. Bestaat ie dan toch?

Deel deze informatie